جواد آرین منش عضو حزب موتلفه ی اسلامی در گفتگو با خبرنگار سیاسی « سراج24» در خصوص تلاش برخی احزاب از جمله حزب کارگزاران برای معرفی خود به عنوان نماینده ی جریان اصلاحات و اعتدال در انتخابات مجلس دهم گفت : اگر بخواهیم رابطه ی احزاب سیاسی را با دولت آقای روحانی مورد برسی قرار دهیم واقعیت اینگونه است که نزدیک ترین گروه و تشکل سیاسی به دولت حزب کارگزاران است . در حالی که برخی جریان های سیاسی از هم اکنون برای انتخابات آینده مجلس فعال شده اند و نسبت به گذشته زود تر به عرصه ی انتخابات ورود پیدا کرده اند کارگزاران هم به عنوان تشکیلاتی که تعدادی از عناصر اصلی این جریان در بدنه ی دولت قرار دارند بعید نیست که بخواهد نقش رهبری و هماهنگ کننده ی اعتدال و اصلاحات را در انتخابات مجلس دهم به عهده گیرد و تلاش داشته باشد تا ترکیب مجلس آینده با سلایق دولت همخوانی بیشتری داشته باشد.
وی افزود : تشکل ها و احزاب فصلی و دولت ساخته محکوم به زوال هستند چرا که به منافع کوتاه مدت بیشتر فکر می کنند تا منافع بلند مدت ، به همین خاطر این گونه احزاب با کنار رفتن دولت های پدید آورنده ی آن ها چراغشان رو به خاموشی می رود. حزب کارگزاران در واقع فرزند دولت آقای هاشمی است همچنان که حزب مشارکت مولود دولت آقای خاتمی و جریان پایداری هم مولود دولت آقای احمدی نژاد است لذا با کنار رفتن دولت ها این جریان ها هم رو به خاموشی می گرایند.
آرین منش اضافه کرد: تصور می کنم جریان کارگزاران قرار است نقش لوکوموتیو را برای قطار اصلاحات ایفا کند و تا انتخابات آینده مجلس هم به منظور بازگشت دوباره و فعال شدن سیاسی ، سلایق مختلف اصلاحات به نفع یکدیگر به وحدت و همگرایی نزدیک می شوند حداقل بعید به نظر می رسد که اختلافات درون اصلاحتی تا انتخابات آینده بروز کند زیرا دارای منافع مشترک هستند و به سمت همگرایی پیش می روند.
عضو حزب موتلفه ی اسلامی گفت : در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم فهمیدند که برای بازگشت به عرصه ی سیاسی لازم است که وفاق و اتحاد نظر داشته باشند ، کنار کشیدن آقای عارف درواقع نوعی گذشت در کوتاه مدت بود برای منافع بلند مدت و با توجه به این مطلب حتما برای تسخیر مجلس آینده هم فعال خواهند شد. ضمن این که جریان های نزدیک به مشارکت و اصلاحات به نوعی فعال شده اند تا در انتخابات آینده ابتکار عمل را از دست ندهند دیگر جریانات هم مثل اصولگرایان بی کار نیستند.
جواد آرین منش اظهار داشت : اختلاف سلیقه، هم در اردوگاه اصولگرایان و هم در اردوگاه اصلاح طلبان وجود دارد و این اختلاف سلیقه در واقع به دیدگاهای سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی احزاب و تشکل ها بر می گردد اما به طور کلی یک سلسله احزاب اعتقادی ، اسلامی و دینی حول محور ولایت مطلقه ی فقیه داریم و یک سری احزاب دیگری داریم که به تفکر لیبرال دموکراسی غرب نزدیک اند. اختلافات از ریشه های اعتقادی احزاب و تشکل ها است ، بنده معتقدم جریان های اصلاحات گرایش به مدل و الگوهای رایج در دنیای لیبرال دموکراسی دارند و جریان های اصولگرا هم سعی میکنند خود را با مدل و الگوی امام و رهبری تطبیق دهند.
وی افزود : احزاب و تشکل های اصیل و ریشه دار مثل حزب موتلفه که از سال 1341 که با حمایت امام راحل و عظیم الشان ایجاد شد به دلیل اینکه یک حزب اعتقادی است یعنی درحقیقت به فعالیت های سیاسی با نگاه اعتقادی می نگرند در همه ی دوران ها چراغ آن روشن بوده. آویختگی دین و سیاست در احزابی مثل موتلفه نمود پیدا می کند لذا قائل به نتیجه نیستند و این گونه نیست که اگر در کوتاه مدت نتیجه نگرفتند و به ظاهر پیروز نشدند از هم بپاشند چون اعتقادی کار می کنند و رسالت خودشان را در هر مقطعی ایفا می کنند. شخصیت هایی همچون مرحوم عسگر اولادی چرا محبوب قلب ها و امام و رهبری هستند ؟ به این خاطر احزاب آن ها به خاطر منافع شخصی و رسیدن به قدرت تشکیل نشده اند و با کنار رفتن دولت ها هم معمولا آسیبی نمی بینند.
